Tribina „Izazovi transhumanizma: konspirološki i naučni domen savremenih biotehnologija”, čije „epistemološke paradigme” je kroz kritički pristup predstavio doc. dr Predrag Živković, održana je 3. juna 2026. godine, u Crnogorskoj akademiji nauka i umjetnosti. Tribina je organizovana u okviru aktivnosti Odjeljenja društvenih nauka CANU (Odbor za sociologiju i politikologiju).
Predavača je predstavio prof. dr Ilija Vujačić, vanredni član CANU, predsjednik Odbora za sociologiju i politikologiju.
Predrag Živković je izložio istorijski razvoj transhumanističke misli kao i teorijske pristupe ovom fenomenu, odnosno škole koje podržavaju i brane pojavu transhumanizma ili se kritički odnose prema njemu i njegovim epifenomenima. Autor je ovaj fenomen obrazložio kroz sociološke, filozofske, psihoanalitičke i književne horizonte, kroz koje se i manifestuje. Njegova analiza je pratila i prezentovala razvoj narativa o Atlantidi (Platon, Pekić, Dimitrijević) i nastojala da obrazloži svijet savremenih biotehnologija koje reminisceniraju pomenuti narativ. Pozivajući se na teoretičare iz domena filozofije, sociologije i psihoanalize, autor je težio da dokaže da savremene biotehnologije imaju filozofske preteče (S. Žižek), koje se moraju uzeti u obzir tokom analize savremene tehnonauke (P. Slijepčević), tako da jezik biotehnologija nije autentičan i samorodan (V. Mitrović, M. Đurković, D. Proroković). Stoga je njegovo izlaganje, pored selektovanih zapisa i narativa o Atlantidi (Platon, B. Pekić, B. Dimitrijević), sociološki prikazalo konspirološke strukture savremenih biotehnologija koje se naziru kako u religijskim, tako i u ideološkim mitovima i narativima (D. Livingston), te prirodu nove tehnološke drapetomanije kao vid antropološkog otuđenja i nove oikofobije (B. Nestorović, B. Beckeld). Predstavio je i približio odnos utilitarizma i transhumanizma (D. Popović, P. Signer), otvorio pitanja singulariteta, neuronskih mreža i emulacije mozga (S. Žižek, N. Bostrom), Boromejskih prstenova u psihoanalizi (Ž. Lakan, A. Dugin), te koncepte nove Tehnološke republike i Palantira (A. Karp, W. Zamiska, P. Til), kao i težnju tehnologije da instrumentalizuje i metamorfira filozofiju tijela (Epštajn) i navedenu „fenomenološku koloniju” predstavio kroz savremenu naučnu literaturu, odnosno naučne izraze, to jest, kroz pobornike i kritičare transhumanizma i na kraju anticipirao distopijski svijet biotehnologija.