Milan I. Marković rođen je 11. februara 1963. godine u Titogradu (današnja Podgorica). Diplomirao je na Pravnom fakultetu Univerziteta Crne Gore u Titogradu 1986. godine, kao jedan od najboljih studenata svoje generacije. Još tokom studija istakao se izuzetnim rezultatima i bio je dobitnik Studentske nagrade „19. decembar” (1985), Povelje za najboljeg studenta titogradskih fakulteta (1986), kao i Povelje za najboljeg studenta u Crnoj Gori (1986). Na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu magistrirao je 1991. godine, pod mentorstvom Ratka Markovića, dok je doktorsku disertaciju odbranio 1998. godine pod mentorstvom Dragoljuba Kavrana.

Boravio je u inostranstvu na brojnim specijalizacijama, seminarima, simpozijumima i studijskim boravcima, među kojima se posebno izdvajaju: London 1999. godine (Civil Service College); Prag 2001. godine (reforma državne uprave); Bari 2002. godine (CUM – Zajednica univerziteta Mediterana); Sjedinjene Američke Države 2003. godine (Visitors Program); Strazbur 2004. i 2008. godine (Evropski sud za ljudska prava); Viljnus 2008. godine (XIV kongres Konferencije evropskih ustavnih sudova); Prag (reforma javne uprave); Budimpešta (reforma visokog obrazovanja); Bari (CUM); Venecija (Komitet za demokratiju putem prava – Venecijanska komisija); Prvi i Drugi svjetski kongres ustavnih sudova u Kejptaunu i Rio de Žaneiru; međunarodni kongresi evropskog i komparativnog ustavnog prava u Regenzburgu; i dr.

Akademsko angažovanje na Univerzitetu Crne Gore započeo je 1987. godine na Pravnom fakultetu, kao asistent-pripravnik na predmetu Upravno pravo. U zvanje asistenta sa magistraturom izabran je 1991. godine, u zvanje docenta 1998, a vanrednog profesora 2003. godine. Od 2008. godine je redovni profesor Univerziteta Crne Gore na Pravnom fakultetu i Fakultetu političkih nauka. Predmet njegovog naučnog interesovanja su ustavno pravo, upravno pravo, javna uprava, kao i teorija države i prava.

Aktivno je učestvovao u formiranju Odsjeka za političke nauke od 2003. godine na Pravnom fakultetu u Podgorici, koji je u maju 2006. godine prerastao u Fakultet političkih nauka kao samostalnu naučnu jedinicu Univerziteta Crne Gore.

Obavljao je funkciju dekana Fakulteta političkih nauka Univerziteta Crne Gore u dva mandata (2018–2021. i 2021–2024). U tom periodu ustanovljena je i prvi put dodijeljena 2023. godine Nagrada „Džon Plamenac”, koja se dodjeljuje naučnicima za poseban doprinos razvoju nauke u Crnoj Gori, za životno djelo iz oblasti političkih i srodnih nauka, kao i za izuzetna dostignuća u naučno-istraživačkoj djelatnosti.

Član je Odbora za pravne i političke nauke CANU od 2000. godine, a od 2023. godine član Odbora za pravne nauke CANU. Bio je rukovodilac Tribine na Pravnom fakultetu u periodu 2001–2003, u okviru koje su gostovali ugledni naučni i stručni radnici iz zemlje i inostranstva.

Obavljao je funkcije prodekana na Pravnom fakultetu i Fakultetu političkih nauka Univerziteta Crne Gore, kao i člana Sudskog savjeta Republike Crne Gore (2002–2006). U dva mandata bio je predsjednik i sudija Ustavnog suda Crne Gore (2007–2013), a potom i član Upravnog odbora Centra za obuku u sudstvu i državnom tužilaštvu (2015–2019).

Član je Senata Univerziteta Crne Gore od 2016. godine. Takođe je bio član (2018–2022) i predsjednik (2020–2022) Savjeta za visoko obrazovanje Crne Gore.

Bio je član Pravnog savjeta Ministarstva pravde Republike Crne Gore, predsjednik Savjeta za reformu javne uprave Ministarstva pravde Republike Crne Gore, kao i član Zakonodavno-pravnog odbora Skupštine Republike Crne Gore. Takođe je član Uređivačkog odbora „Pravnog zbornika”, časopisa Udruženja pravnika Crne Gore

Dobitnik je Pisma počasti (Litteras honoris) Kopaoničke škole prirodnog prava, kao i Povelje zahvalnosti USAID/OTI Serbia & Montenegro za doprinos reformi državne uprave u Srbiji i Crnoj Gori (2002).

Dobitnik je i Priznanja Univerziteta Crne Gore za postignute rezultate i doprinos razvoju naučno-istraživačkog, umjetničkog i stručnog rada na Fakultetu političkih nauka Univerziteta Crne Gore za 2019. godinu.

Autor je više knjiga iz oblasti ustavnog prava, javne uprave i političko-pravnih studija. Među njegovim najznačajnijim djelima izdvajaju se: Savremena javna uprava: studije i ogledi (Pravni fakultet i Fakultet političkih nauka Univerziteta Crne Gore, Podgorica, 2007), čiji je recenzent bio akademik Eugen Pusić; Ustavnopravni eseji (CID, Podgorica, 2017), uz recenziju Cirila Ribičiča; kao i Ustav i vrijednosti (CID, Podgorica, 2024), čiji je recenzent bio Čedomir Čupić.

Koautor je jednog univerzitetskog udžbenika i dvije stručne knjige, dok je kao saradnik učestvovao u izradi dva univerzitetska udžbenika objavljena u ukupno pet izdanja. Takođe je urednik dva zbornika radova.

Objavio je veliki broj naučnih i stručnih radova, eseja i recenzija, uključujući prikaze šest knjiga, jednog priručnika i više autorskih tekstova. Učestvovao je i u izradi zakonskih tekstova i komentara iz oblasti upravnog prava i javne uprave.

Za vanrednog člana Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabran je 23. decembra 2025. godine.